10
Jan
09

aan flarden

NL

De tentoonstelling in Antwerpen hangt. Het is aangenaam werken in het Noordteater, met Tine, Mohammed en Reinhilde. Ze denken mee, doen mee en schenken ook nog warme thee. Mohammed vindt de oplossing om de ‘zeemeerminder’ op te hangen aan het vals plafond. Tine en Reinhilde krejeren eronder een zee van zakskes. Tine vat het beeld onmiddellijk en kent ook het verhaal van de vuilnisdraaikolken in de oceanen; de eilanden van afval, waarin het plastiek nooit vergaat. Het valt wel in flarden uiteen en wordt op den duur vermalen tot microscopisch kleine deeltjes, die ook in de voedselketen terecht komen.

Dat aan flarden scheuren maken we ter plaatse mee. Als we het jurkje ‘Habibi’ op willen hangen valt het gewoon uiteen. Repareren gaat niet meer, want waar ik de naald steek ontstaat een nieuwe scheur. Het jurkje heeft de hele zomer voor het raam in het atelier gehangen, misschien komt het daardoor. In elk geval: zo gaat het dus, dat uitéén vallen. Bij één van de gebreide lijfjes is het ook begonnen. Er vallen zomaar gaten in. De draden lijken doorgebeten door de motten.

Habibi is niet meer te redden. Met de nieuwsberichten over Gaza in het achterhoofd is het moeilijk om er geen symboliek in te zien. Ik neem het jurkje mee naar huis en hang het de volgende dag terug voor het raam, aan flarden.

aanflarden1laanflarden1aanflarden3baanflarden21


0 Responses to “aan flarden”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: