No waste day

Samedi le 24 août l’asbl Les Créateurs organise une journée sans déchets, sur la péniche La Nave Va, quai de Oisquercq 9, 1480 Oisquercq (sous le pont), de 12 à 20 h.

Je suis très contente de pouvoir y participer avec quelques travaux en plastique erratique. Ce matin Sophie est passé avec sa camionette pour prendre les saucissons, tricotés pour le parcours d’artistes ‘Bruegeliaanse streken’ à Lennik. Sous le titre ‘Fin du festin’ ils devraient pendre au gibet et être installés dans les champs lelong du parcours.

A part des saucissons du ‘FIN DE FESTIN’ on trouvera sur la péniche (ou à coté?) un hamac crochté en plus de mille sachets de plasique blanc. J’ai réalisé ce travail il y a des années et il a été exposé à plusieurs endroits. Comme titre je propose ‘COMFORT ILLUSOIR’.

Dans la suite de ce blog on trouve toute l’histoire de mon projet anti-déchets ‘PLASTIEKFABRIQUE’ et les détails de la fabrication de mes travaux, incompris mon dégoût pendant la réalisation des saucissons. Comme je retravaillais le matériel que j’avais gardé depuis presque 20 ans, j’ai vu la décomposition de certains plastiques et senti les mauvaises odeurs de gaz qui se libèrent à l’occasion. BURK!!!

 

 

Advertenties

parcours

bruegelkort

bruegel1    bruegel 2

Mijn project ‘Eindig festijn’ zal niet zoals gepland in dit parcours te zien zijn, maar de ‘making of’ is blijft nog in beeld op deze blog….

De mon projet pour ce parcours resteront seulement les images et l’histoire de la fabrication des saucissons sur ce blog….

 

einde verhaal

Ook al heb ik er 10 maanden aan gewerkt, ik geef het op! Ruim een week geleden heb ik mijn deelname aan de kunstroute ‘Bruegeliaanse streken’ afgezegd. Geen ‘Eindig festijn dus’, maar einde verhaal.

IMG_20190503_112950drempL   IMG_7792drempL

Het is met heel veel spijt, want ik had heel graag nog eens meegedaan aan dit toffe initiatief en de voorbereidingen waren ver gevorderd. Er was een accoord voor mijn favoriete locatie bij de ontwortelde boom, het breiwerk was klaar, de tekst voor de bezoekersgids ingestuurd en voor de opbouw van de installatie kon ik rekenen op de solide hulp van een goeie vriend. En toch. De spanning rond dit project werd mij teveel. De (te) vele uren werk te midden van de stinkende plastic afval zitten daar zeker voor iets tussen, maar ook het thema van de galg deed mij de das om. Door de vergroting tot bijna ware proporties werd het allemaal erg reëel.  Toen ik mij realiseerde dat de galg dagelijks te zien zal zijn voor mensen, die voorbij rijden over de Lennikse baan, kreeg ik ook nog schrik om iemand op slechte gedachten te brengen, of pijnlijke herinneringen op te roepen. Misschien een overspannen gedachte, maar het kon mij toch geen worst wezen.

IMG_7784drempL

Iedereen die van plan was naar deze wandeling te komen moet dat zeker doen, want het zal zeker de moeite waard zijn, om te beginnen al bij het startpunt de Bree-eik hoeve in Lennik. (zie www. pep-in-gen.be).

Voor mij heeft dit project in elk geval een verdere kennismaking met het werk van Bruegel opgeleverd, tot en met een reis naar de tentoonstelling in Wenen, iets dat ik anders nooit gedaan zou hebben.

her- her- hergebruik

IMG_7806LIMG_7807L

RE-CYCLE, RE-USE, RE-FUSE , RE-DUCE!  In de vele jaren die ik klopte in de PLASTIEKfabrique heb ik de ingezamelde zwerfplastiek diverse keren hergebruikt. Nu het breien van de pensen voor de kunstwandeling ‘Bruegeliaanse streken’ erop zit ben ik blij een deel van mijn oude werk voor hergebruik te kunnen doorgeven aan Ilse en Co. Zij gaan het verwerken in de decors en kostuums van de voorstelling DIVINA COMEDIA en BRUEGEL, te zien op 9 juni in het park van Vorst, tijdens het festival Supermouche / Supervlieg. Zie : http://www.KNEPH.be

worsteling

IMG_7793L  IMG_7738L

Nog maar eens opnieuw beginnen met de worstvergroting, want nu vind ik de worst weer te recht en daardoor teveel lijken op een boksbal. De menspens is te licht van gewicht en de nek is te zwak en de billen misschien te dik…. Steeds opnieuw moet de vulling van oude, inmiddels stinkende – en uit elkaar vallende plastic zakken eruit worden gehaald en daarna weer erin worden gepropt. Daarbij voel ik mij soms als een veearts met zijn arm in een koe.  Voor de verzwaring gebruik nu geen flessen meer, maar zandzakjes, want dat is soepeler. Het is wel minder stevig dan de flesssen en dus naai ik voor de kromming een soort binnenvorm uit oude plastic tassen en postzakken.

Het hele gedoe van deze ‘making of’ inspireert Linda tot het maken van enkele ‘bewegende beelden’ :

 

menspens

IMG_7681L  IMG_7686L

Om de link met het Breugeliaanse thema van de galg te leggen, moet één van de pensen een beetje mensachtig worden…, maar hoe mensachtig?  Daarover ben ik erg onzeker…

Na een paar weken rugpijn en verkoudheid kan ik gelukkig deze week weer naar de plastiekfabriek in mijn atelier. Het werkt op mijn zenuwen dat ik nog steeds geen definitief  zicht heb op de verhoudingen tussen galg, mens en pens (en de locatie !!!). Ondertussen brei ik maar door met mijn 4 pennen. Intussen heb ik me ook gerealiseerd dat ik de boel moet verzwaren, omdat anders de wind de pensen rond de galg zou kunnen zwieren, wat het geheel totaal ongeloofwaardig zou maken. Ik begin dus voor de zoveelste keer opnieuw met het binnenwerk en vul de plastic flessen van het ‘geraamte’ dit keer gedeeltelijk met zand.

IMG_7689bL

Met een lengte van 1m40 is het wel een hele worsteling om de vulling erin gepropt te krijgen. Op het internet heb ik gevonden hoe je een strop maakt en daarvoor is het bindertouw wel geschikt.

 

buitentest

Om te kunnen zien hoe groot de installatie met de pensen aan de galg eigenlijk moet worden, moet het een keer buiten hangen. Eerst proberen we het aan de schommel bij ons thuis, maar aangezien ik erg onzeker blijf stelt Jan voor de worsten mee te nemen naar Zottegem, waar we bij onze vrienden Karel en Marijke gaan logeren. Onderweg houden we even halt bij de locatie die ik heb gekozen, maar waarvan ik nog geen bevestiging heb.

testL

Karel schiet direct in actie en heeft binnen de korste keren een galg in de grond staan. Hij heeft bovendien nog een vermolmde fruitladder, die ik ook mag integreren in het beeld als ik wil. Bovendien wil hij me helpen met het uiteindelijke ontwerp en het installeren ter plaatse. Dat is voor mij een geweldig aanbod, dat ik met beide handen aanpak natuurlijk.

testzotbL

 

do, undo, redo

IMG_7622L

Net als met mijn schilderwerk, is het ook hier ‘do, undo, redo…’ Oude plastic breiwerken uittrekken om er daarna opnieuw mee te breien. Het is wel een rotwerk, want de draad breekt gemakkelijk. Bij de zakjes die als vulling hebben gediend zijn er ook die aan het verpulveren zijn en zo laten zien dat plastic niet echt vergaat maar alleen in steeds kleineren stukjes uiteen valt.

IMG_7576L

‘De deeltjes blijven’… Een simpel en tegelijk veelzeggend zinnetje uit een tekst van Greenpeace over het ‘vijfde continent’; de enorme plastiek eilanden in de oceanen, gebruikt in de tentoonstelling van artPLASTIEKfabrique in Elsene in 2009.

 

 

IMG_7609L  IMG_7620L

Het project wordt dus ook een tochtje ‘down memory-lane’ waarbij ik heel wat restanten van straatbreisels uit de periode Tricot Trottoir tegenkom, zoals het onvoltooide breiwerk van één van de hongerstaaksters voor regularisatie in de Begijnhofkerk in Brussel (2009). Of ‘Lapinou’, die deeluitmaakte van het troepje konijntjes dat we op het Stephanieplein rond de paaltjes installeerden. Sterk beschadigd, zoals veel van de straatbreiwerken, als ze al niet verwijderd werden door orde- of andere diensten.